Jane Seymour urodziła się jako Joyce Penelope Wilhelmina Frankenberg w 1951 r. w Middlesex w Anglii, jako córka pielęgniarki i ojca ginekologa/położnika. Jest pochodzenia holenderskiego (matka) i polskiego pochodzenia żydowskiego (ojciec). Kiedy weszła do show-biznesu, zmieniła nazwisko na Jane Seymour, bo było łatwiejsze do zapamiętania, a takie samo imię nosiła jedna z żon króla Henryka VIII. Przyciągnęła uwagę producentów filmu o Jamesie Bondzie, gdy zobaczyli ją w brytyjskiej telewizji. Została obsadzona w roli głównej dziewczyny Bonda o imieniu Solitaire w Żyj i pozwól umrzeć (1973). Od razu zyskała międzynarodowe uznanie, ale groziło jej to wszystko, podobnie jak poprzednie dziewczyny Bonda, więc przyjechała do Ameryki. Dyrektor castingu poradził jej, aby straciła angielski akcent i nabrała amerykańskiego, aby móc grać w amerykańskiej telewizji. Zrobiła to i zaczęła dostawać role, zdobywając pięć nominacji do nagrody Emmy, co zaowocowało jednym zwycięstwem dla filmu Onassis: Najbogatszy człowiek świata (1988) za rolę Marii Callas. Zdobyła Złote Globy zarówno za „Na wschód od Edenu” (1981), jak i za amerykański serial telewizyjny „Dr. Quinn, Medicine Woman” (1993), w którym przez 5 lat grała tytułową rolę. Czasami pojawiała się w filmach fabularnych, szczególnie w Somewhere in Time (1980) i Wedding Crashers (2005). Czterokrotnie zamężna i rozwiedziona, urodziła czworo dzieci i jest macochą dwójki dzieci. Mają własne dzieci, co czyni ją babcią. Od 2018 roku aktorka, której brakuje zaledwie trzech lat do 70. roku życia, wygląda o kilkadziesiąt lat młodziej i jest bardziej zajęta niż kiedykolwiek, grając w kilku filmach telewizyjnych i występując gościnnie w programach.