Irene Grandi to włoska piosenkarka i autorka tekstów. W swojej karierze śpiewała po hiszpańsku i występowała w duetach w języku niemieckim, francuskim, indyjskim i afrykańskim, sprzedając około 5 milionów płyt i zdobywając 9 albumów znajdujących się w pierwszej dziesiątce i 6 singli znajdujących się w pierwszej dziesiątce, z czego jeden numer jeden na włoskich listach przebojów. Pięciokrotnie brała udział w Festiwalu Muzycznym w Sanremo, zdobywając podium w 2000 roku. Grandi wystąpiła sześciokrotnie w Festivalbar, dwukrotnie podbijając platformę i zdobywając Nagrody Radia. W 2009 roku zdobyła nagrodę Wind Music Award, a w 2011 Sanremo Hit Award. Irene Grandi urodziła się we Florencji. Zadebiutowała na Festiwalu Muzycznym w Sanremo w kategorii New Proposed utworem „Fuori” w 1994 roku, który później wygrał debiutujący także w tym samym roku Andrea Bocelli. Jej pierwszy album, „Irene Grandi”, zawierał utwory napisane z Erosa Ramazzottiego („Sposati subito”) i Jovanottiego („T.V.B.”). W 1995 roku ukazała się jej druga płyta „In vacanza da una vita”. Zawierał takie utwory jak „In vacanza da una vita” i „Bum bum”. Kolejnymi albumami były między innymi „Per fortuna purtroppo”, „Verde rosso e blu”, „Kose da Grandi” i Indebile. W 2000 roku zajęła drugie miejsce na Festiwalu Muzycznym w Sanremo z piosenką napisaną wspólnie z Vasco Rossim. Wystąpiła jako główny wokal w piosence „Blue”, będącej utworem zamykającym album Strong Currents francuskiego producenta Hectora Zazou z 2003 roku. W 2004 roku zadebiutowała jako prezenterka telewizyjna z Marco Maccarinim w Festivalbar. Brała udział jako uczestniczka 60. edycji Festiwalu Muzycznego w Sanremo w 2010 roku ze swoją piosenką „La cometa di Halley” i ponownie w 2015 roku z „Un vento senza nome”. Brała udział w Sanremo Music Festival 2020 z piosenką „Finalmente io”.