W wieku pięciu lat pisała wiersze, nauczyła się grać na pianinie i tańczyć w balecie. Jej rodzice ostatecznie rozwiedli się, gdy Gloria miała 10 lat, a ona żyła nieszczęśliwie z matką, która źle ją traktowała i zniechęcała do jej marzeń i kreatywności. Wbrew woli matki Gloria opuściła dom i udała się do Meksyku, aby realizować swoje marzenie o karierze aktorki lub tancerki. Drzwi przed Glorią Trevi nie otworzyły się od razu. Przez kilka lat życie na ulicach było samotne i trudne. Przeżyła, śpiewając na rogach ulic i w autobusach za drobne, sprzedając tacos z prowizorycznego stoiska i 12 godzin dziennie ucząc aerobiku. Przez cały ten czas uczyła się muzyki i tańca, trzymając się mocno swoich marzeń. W 1985 roku krótko współpracowała z dziewczęcą grupą muzyczną Boquitas Pintadas (Little Coloured Mouths). Wreszcie Sergio Andrade, znany producent, był pod jej takim wrażeniem, że pomógł jej nagrać album z autorskimi piosenkami. W 1989 roku pani Trevi namówiła meksykańską wytwórnię płytową do wydania albumu „Que Hago Aqui?” („Co ja tu robię?”). Jej pierwszy singiel „Dr. Psiquiatra” („Dr. Psychiatrist”) osiągnął pierwsze miejsca na listach przebojów siedem dni po wydaniu i utrzymywał się tam przez 11 tygodni. Cztery inne piosenki szybko znalazły się na szczycie listy przebojów. Telewizja i występy na żywo zwiększyły jej popularność. Zasłynęła z przełamywania kulturowych stereotypów dotyczących kobiecej uległości, grając na scenie agresorkę i rozbierając z widowni nieszczęsnych mężczyzn. Zachowanie pani Trevi, które zrobiło ogromny sukces wśród młodych ludzi, wywołało ostre komentarze ze strony konserwatywnej prasy i opinii publicznej.