Florence Deshon (ur. Florence Danks , 19 lipca 1893-4 lutego 1922) była amerykańską aktorką filmową niemych filmów. Urodzona w Tacoma w stanie Waszyngton Deshon rozpoczęła karierę filmową w 1915 r., występując w Ukochanym włóczędze, a później w latach 1918–1921 zagrała w wielu filmach dla Samuela Goldwyna i Vitagraph Studios. Była romantycznie związana z pisarzem Maxem Eastmanem i aktorem Charliem Chaplinem. Deshon zmarła w wyniku uduszenia gazem w swoim mieszkaniu w Nowym Jorku. Florence Deshon urodziła się jako Florence Danks w Tacoma w stanie Waszyngton jako córka Samuela Danksa, muzyka i organizatora związku z Walii, oraz Flory Caroline Spatzer, pianistki pochodzenia austro-węgierskiego. Mieszkała w Waszyngtonie z rodzicami i starszym bratem Walterem, dopóki rodzina nie przeniosła się do Nowego Jorku około 1900 roku, kiedy jej rodzice kontynuowali karierę muzyczną. W 1913 roku w Greenwich Village poznała pisarza Maxa Eastmana i oboje związali się romantycznie. Deshon wystąpił w ponad dwudziestu niemych filmach, począwszy od 1915 roku w Ukochanym włóczędze. W 1919 roku, mieszkając w Nowym Jorku, została wezwana przez Samuela Goldwyna do Los Angeles w Kalifornii i zaproponowana jej praca w jego pracowni. Deshon grała w filmach fabularnych dla Vitagraph Studios do 1921 roku. Jej ostatnim filmem była rola Sally McTurk w The Roof Tree w reżyserii Johna Francisa Dillona. Wróciła z matką do Nowego Jorku w grudniu 1921 roku, mając nadzieję, że będzie tam kontynuować swoją pracę filmową. Oprócz związku z Eastmanem, Deshon utrzymywała rzekomy romantyczny związek z Charliem Chaplinem, gdy mieszkała w Los Angeles i rzekomo „dojeżdżała od wybrzeża do wybrzeża” między dwoma mężczyznami. 4 lutego 1922 roku Deshon została znaleziona nieprzytomna na trzecim piętrze swojego apartamentowca przy 120 West Eleventh Street. Okno w jej sypialni było otwarte, ale z otwartego strumienia wydobywał się oświetlający gaz. Dziennikarka Minnie Morris znalazła Deshona, gdy ta wróciła do budynku. Karetka zabrała Deshon do szpitala św. Wincentego, ale próby reanimacji jej nie powiodły się. Zmarła następnego popołudnia w wieku 28 lat. Mieszkanie Deshona zostało podnajmowane od Doris Stevens, która była żoną Dudleya Fielda Malone. W chwili śmierci aktorki para spędzała miesiąc miodowy w Europie. Zmarła pięć dni po Williamie Desmondzie Taylorze, który ją przyćmił. Lekarz sądowy stwierdził, że śmierć Deshona była przypadkowa. Jednak w kręgu jej przyjaciół i znajomych krążyły pogłoski, że mogła popełnić samobójstwo, a kilku biografów, w tym Ross Wetzsteon i Christoph Irmscher, tak opisało jej śmierć. Z bezpodstawnej wypowiedzi sąsiadki wynikało, że niedawno pokłóciła się z osobą, która przyszła do jej mieszkania. Po niedawnym zerwaniu ich związku Eastman stwierdziła, że ​​Deshon nie miała powodu się zabić, a jej śmierć była przypadkowa, natknął się na nią na ulicy po południu przed jej śmiercią, kiedy rozmawiali krótko, zanim się rozeszli. Tego wieczoru Eastman usłyszał, że została przewieziona do szpitala, gdy oglądał przedstawienie teatralne. Udał się do kościoła św. Wincentego i oddał krew, ale próba ożywienia Deshona była daremna.