lvira Quintana, jedna z najpiękniejszych aktorek, jakie kiedykolwiek pojawiły się na ekranie meksykańskiego kina, urodziła się w Bajadoz w Hiszpanii w listopadzie 1935 roku. Jej ojciec zginął podczas hiszpańskiej wojny domowej, a ona i jej matka uciekły z Hiszpanii i wyemigrowały do ​​Meksyku jako uchodźcy polityczni, gdy miała pięć lat. Quintana zapisała się do Instituto Teatral y Cinematográfica de ANDA, szkoły aktorskiej związku meksykańskich aktorów, zarabiając na czesne. Jeszcze przed ukończeniem trzyletniego kursu obsadzano ją w epizodycznych rolach i jako statystka w filmach. Quintana na początku swojej kariery aktorskiej pracowała także na scenie i w radiu. Młoda aktorka miała wydatny nos i przeszła plastykę nosa, aby zmniejszyć jego rozmiar. Po operacji nosa jej kariera zaczęła się rozwijać. (Powiększyła także swój biust poddając się zastrzykom z płynnego silikonu.) Quintana stała się gwiazdą w 1958 r. występem wokalno-tanecznym w Bolero inmortal (1958), w którym jej postać staje się sławną performerką sceniczną, ale romantycznie niespełnioną. Quintana rzadko pojawiała się w „poważnych” dramatach, takich jak film, który uczynił ją gwiazdą, występując głównie w rancheras (meksykański gatunek filmowy składający się z komedii o ranczach), współczesnych komediach i westernach. Gwiazda Quintany rosła w latach 60. XX wieku, regularnie występując w programie telewizyjnym „Noches Tapatías” oraz w filmach telewizyjnych i radiu. Stała się czołową gwiazdą musicali, a jako artystka nagrywająca wydawała albumy z różnorodnych gatunków muzycznych. Odpowiadając na pytania, dlaczego nigdy nie wyszła za mąż, Quintana powiedziała, że ​​szuka w swoim przyszłym mężu „pełnego dżentelmena”. Twierdziła, że ​​gdyby udało jej się spełnić ten ideał mężczyzny, „wyszłabym za mąż i udałabym się do spokojnego domu”. Nigdy nie wyszła za mąż, ponieważ jej życie zostało przerwane, zanim poznała idealnego mężczyznę. Jesienią 1967 roku Quintana zachorował na zapalenie trzustki, które przerodziło się w problemy z nerkami wymagające dializy. Wypuszczona ze szpitala w lutym 1968 roku Quintana wróciła do pracy, wznawiając karierę nagraniową. Wystąpiła także w 50 rozdziałach noweli radiowej „El Hipócrita” dla XEW, dopóki nie musiała zawiesić udziału ze względu na nawracającą chorobę. Wymagała sporadycznej hospitalizacji aż do swojej śmierci latem 1968 r. W czerwcu 1968 r. Quintana zaczęła szukać specjalistycznej opieki ze względu na problemy z trzustką i nerkami. Rozważała wyjazd do Stanów Zjednoczonych na leczenie, w tym ewentualny przeszczep nerki, ale na początku sierpnia ponownie trafiła do szpitala. 8 sierpnia 1968 roku Elvira Quintana doznała zatorowości mózgowej spowodowanej nadciśnieniem związanym z problemami z nerkami i zmarła w wieku 33 lat. Krążyły pogłoski, że przyczyną jej śmiertelnej choroby były zastrzyki z płynnego silikonu, które otrzymywała. Powiększanie piersi za pomocą zastrzyków silikonowych wymagało wstrzyknięcia silikonu pomiędzy mięśnie piersiowe ściany klatki piersiowej a tylną część tkanki sutka. Problemy związane z zastrzykami doprowadziły do ​​opracowania implantów piersi, chociaż nigdy nie ustalono jednoznacznie związku przyczynowo-skutkowego z chorobą nerek. W jej pogrzebie wzięło udział wiele znanych osób, które przybyły, aby opłakiwać śmierć pięknej aktorki. Trzy lata po jej śmierci matka Elviry Quintana opublikowała tomik poezji napisany przez jej córkę. „Poesías de Elvira Quintana” zawiera 200 wierszy napisanych przez Quintanę, która stwierdziła, że ​​pisanie poezji jest jedną z jej ulubionych rozrywek. - Mini biografia IMDb Autor: Jon C. Hopwood