Harlean Carpenter, późniejsza Jean Harlow, urodziła się 3 marca 1911 roku w Kansas City w stanie Missouri. Była córką odnoszącego sukcesy dentysty i jego żony. W 1927 roku, w wieku 16 lat, uciekła z domu, aby poślubić młodego biznesmena imieniem Charles McGrew, który miał 23 lata. Para podniosła stawkę i niedługo po ślubie przeniosła się do Los Angeles i tam Jean znalazł pracę jako statysta w filmach, lądując małą rolę w Moranie z piechoty morskiej (1928). Od tego momentu, kiedy tylko mogła, chodziła na castingi. W 1929 roku zagrała role w aż 11 filmach, grając wszystko, od przechodzącej kobiety na ulicy po skrzydlatą baletnicę. Jej małżeństwo z McGrew okazało się katastrofą – trwało zaledwie dwa lata – i rozwiedli się. Rozwód pozwolił jej włożyć więcej wysiłku w znalezienie ról w branży filmowej. Choć miała problemy ze znalezieniem ról w filmach fabularnych, więcej szczęścia miała w filmach krótkometrażowych. Odegrała dość znaczącą rolę w Double Whoopee Hala Roacha (1929). Przełom w jej karierze nastąpił w 1930 r., kiedy dostała rolę w epopei Howarda Hughesa z I wojny światowej Hell`s Angels (1930), która okazała się wielkim hitem. Niedługo po debiucie filmu Hughes sprzedała swój kontrakt firmie MGM za 60 000 dolarów i to właśnie tam jej kariera nabrała niespotykanego dotąd tempa. Występ w Platynowej blondynce (1931) ugruntował jej rolę nowego symbolu seksu w Ameryce. W następnym roku zagrała z Clarkiem Gable`em w Czerwonym kurzu Johna Forda (1932), drugim z sześciu filmów, które nakręciła z Gable`em. To właśnie podczas kręcenia tego zdjęcia (które trwało 44 dni i kosztowało 408 000 dolarów) otrzymała wiadomość, że jej nowy mąż, producent MGM Paul Bern, popełnił samobójstwo. Jego śmierć groziła wstrzymaniem produkcji filmu, a szef MGM Louis B. Mayer skontaktował się nawet z Tallulah Bankhead, aby zastąpiła Harlow, jeśli nie będzie mogła kontynuować produkcji, co okazało się niepotrzebne. Film został wydany pod koniec 1932 roku i od razu stał się hitem. Stawała się supergwiazdą. W błyskotliwym, gwiazdorskim filmie MGM „Kolacja o ósmej” (1933) Jean spisał się najlepiej w komedii jako żona bezwzględnego potentata (Wallace Beery), próbującego przejąć podupadający biznes innego mężczyzny (Lionel Barrymore). Później tego samego roku zagrała rolę Loli Burns w przeboju Victora Fleminga Bombshell (1933). Była to hollywoodzka parodia luźno oparta na prawdziwych doświadczeniach Clary Bow i Harlow, począwszy od chciwego ojczyma tej ostatniej, dziewięciopokojowego domu w stylu georgiańskim z przeważnie białymi wnętrzami, jej licznych psów domowych – aż po ponowne nakręcenie przez nią scen z hitu Gable i Harlow „Red Dust” (1932) tutaj! W 1933 roku Jean poślubiła operatora Harolda Rossona, związek ten trwał tylko osiem miesięcy. W 1935 roku ponownie współpracowała z Gable`em podczas kolejnej trudnej przygody, China Seas (1935) (pozostałe jej dwa zdjęcia z Gable`em to Żona kontra sekretarz (1936) i Saratoga (1937)). To właśnie filmy z Gablem stworzyły jej trwałą spuściznę w świecie filmowym. Harlow była w trakcie kręcenia swojego szóstego filmu z Gablem, Saratoga, kiedy poskarżyła się, że źle się czuje. Kilka tygodni później, 7 czerwca 1937 roku, zmarła w wyniku zatrucia mocznicą. Jej upijanie się spowodowało zatrucie mocznicowe, czyli nagromadzenie toksyn w organizmie, gdy nerki nie filtrują już toksyn podczas oddawania moczu. Według doniesień Clark Gable, który kręcił z nią film w chwili jej śmierci, zauważył, że jej oddech śmierdział moczem – co jest częstą cechą tej dolegliwości. Nałożyło się to na inne problemy zdrowotne, w tym szkarlatynę jako nastolatka i zarażenie się grypą około rok przed śmiercią. To był smutny koniec dla kogoś, kogo twórczość sprawiała widzom tyle przyjemności. Pisarz MGM, Harry Ruskin, powiedział: „W dniu śmierci„ dziecka ”w kantynie nie było ani jednego dźwięku przez trzy godziny - ani jednego cholernego dźwięku”. Harlow miał zaledwie 26 lat. Film musiał zostać ukończony ujęciami z długiego kąta, z użyciem dubletu. Gable powiedział, że podczas końcowych szlifów filmu czuł się, jakby był w ramionach ducha. Dzięki jej śmierci film stał się hitem. Rekordowa liczba fanów napłynęła do amerykańskich kin, aby obejrzeć ten film. Poszły inne symbole seksu/blond bomby, ale to Jean Harlow jest porównywany ze wszystkimi innymi. Małżonkowie Harold Rosson (18 września 1933 - 14 marca 1936) (rozwiedziony) Paul Bern (2 lipca 1932 - 5 września 1932) (jego śmierć) Charles Fremont McGrew II (27 września 1927 - 29 stycznia 1931) (rozwiedziony)