Cheyenne Brando była tahitańską modelką i córką Marlona Brando z jego trzecią żoną Taritą Teriipaia, byłą tahitańską aktorką, którą poznał podczas kręcenia filmu Bunt na Bounty w 1962 roku. Cheyenne wychował się na wyspie Tahiti, na południe od Papeete. Jej rodzice rozwiedli się w 1972 roku. Podobno jako dziecko Cheyenne uwielbiała swojego ojca i przechwalała się nim. Gdy weszła w wiek nastolatka, jej uczucia do niego uległy zmianie. Cheyenne ostatecznie rzucił szkołę średnią i zaczął brać narkotyki, w tym LSD, PCP, marihuanę i środki uspokajające. W tym czasie rozpoczęła karierę modelki. W maju 1987 roku Cheyenne zaczęła spotykać się z 23-letnim Dagiem Drolletem. Jego ojciec, Jacques Drollet, był członkiem parlamentu Tahiti. Para została przedstawiona podczas spotkania, ponieważ Brandos i Drollets byli wieloletnimi przyjaciółmi. W 1989 roku Cheyenne zaszła w ciążę. Na prośbę Marlona Brando para przeniosła się do Stanów Zjednoczonych i do domu Marlona na Mulholland Drive, aby poczekać na narodziny dziecka. 16 maja 1990 r. Drollet został śmiertelnie postrzelony przez starszego przyrodniego brata Cheyenne, Christiana, w domu ich ojca. Utrzymywał, że strzelanina była przypadkowa. Stwierdził, że wcześniej wieczorem Cheyenne powiedziała mu, że Drollet znęcał się nad nią fizycznie. Później tego samego wieczoru Christian skonfrontował się z Drolletem w sprawie molestowania. Christian twierdził, że pistolet wypalił, gdy Drollet próbował mu go odebrać. Christian Brando został natychmiast aresztowany i dwa dni później oskarżony o morderstwo pierwszego stopnia. Prokuratorzy prowadzący sprawę próbowali wezwać Cheyenne do złożenia zeznań na procesie Christiana, uznając, że jej relacja z wieczornego wydarzenia miała kluczowe znaczenie dla udowodnienia, że ​​strzelanina została zaplanowana. Odmówiła jednak składania zeznań i uciekła na Tahiti. 26 czerwca 1990 roku urodziła syna, któremu nadała imię Tuki Brando. Wkrótce po urodzeniu Tuki Cheyenne dwukrotnie próbował popełnić samobójstwo i został hospitalizowany w szpitalu psychiatrycznym z powodu detoksykacji narkotykowej. W dniu 22 grudnia 1990 r. francuski sędzia uznał Cheyenne za „niepełnosprawną umysłowo” i uznano ją za niezdolną do składania zeznań w procesie jej brata. Bez zeznań Cheyenne prokuratorzy uważali, że nie mogą już udowadniać, że śmierć Drolleta była zaplanowana. Przedstawili Christianowi Brando ugodę. Christian przyjął ofertę i przyznał się do mniejszego zarzutu umyślnego spowodowania śmierci. Został skazany na dziesięć lat więzienia. Odsiedział w sumie pięć lat i został umieszczony na trzyletnim okresie próbnym. W wywiadzie udzielonym po zwolnieniu Christian stwierdził, że wątpi w oskarżenia Cheyenne o znęcanie się fizyczne nad Drollet z powodu jej niestabilności psychicznej. „Czuję się jak kompletny kretyn, wierząc jej” – powiedział. W latach następujących po śmierci Drollet i procesie jej przyrodniego brata Christiana zdrowie psychiczne Cheyenne stale się pogarszało. Wielokrotnie trafiała do szpitali odwykowych i psychiatrycznych. Później formalnie zdiagnozowano u Cheyenne schizofrenię, odizolowano od swoich byłych przyjaciół i utraciła opiekę nad synem na rzecz matki (która wychowywała go na Tahiti). W dniu 16 kwietnia 1995 r. Cheyenne powiesiła się w domu swojej matki w Punaauia na Tahiti. - Mini biografia IMDb Autor: Pedro Borges