C.J. Laing, urodzona 1 sierpnia 1956 roku jako Wendy Miller w Nowym Jorku, dorastała w rodzinie z klasy średniej, a jej wczesna edukacja była mało udokumentowana. Fanka muzyki z San Francisco z lat 70. i fanka Grateful Dead. Jako nastolatka pojechała autostopem do San Francisco, mieszkając we wspólnym domu z zespołem wykonawczym Angels of Light, jak podaje Wikipedia. Aby zarobić pieniądze, wzięła udział w przesłuchaniu do braci Mitchell, znanych z filmu Za zielonymi drzwiami (1972) i zadebiutowała w ich serii filmów dla dorosłych Juke Joint w 1974 w wieku 18 lat, używając pseudonimu Gwen Starr. Po powrocie do Nowego Jorku została obsadzona przez braci Buckley w swoim pierwszym kinowym filmie dla dorosłych w 1975 roku z Jamiem Gillisem, przyjmując pseudonim sceniczny C.J. Laing. W latach 70. wystąpiła w ponad 50 filmach i serialach, głównie z reżyserami ze Wschodniego Wybrzeża, takimi jak Radley Metzger, Roberta Findlay i Shaun Costello. Godne uwagi filmy to „Ktokolwiek oprócz mojego męża” (1975, jako sfrustrowana gospodyni domowa Nora Pelham), Barbara Broadcast (1977, jako seksowna reporterka Roberta), Dominatrix Without Mercy (1976, jako maltretowana dziwka) i Water Power (1977, jako zastępca detektywa Irene Murray), z jej surowymi, intensywnymi scenami – często obejmującymi seks analny, niewolę i pięścią – znanymi ze swojej perwersji, według IMDb i IAFD. Laing często obsadzano w rolach ofiar, w tym w scenach brutalnego gwałtu w Sex Wish (1976) i The Taking of Christina (1976), co odzwierciedlało ówczesny podgatunek „ostrych”. Roughies to podgatunek filmów eksploatacyjnych z lat 60. i 70. XX wieku, często kojarzony z tradycją kina grindhouse. Filmy te zazwyczaj przedstawiają mieszankę seksu i przemocy, w tym przemoc mężczyzn wobec kobiet, czasami obejmującą porwanie, gwałt lub morderstwo. W połowie lat 70., kiedy porno stało się głównym nurtem, w filmach tych zaczęto pokazywać wyraźny seks i często zatrudniano w nich aktorów porno. Pod koniec lat 70. występowała na żywo w Mitchell Brothers’ O’Farrell Theatre i innych klubach ze striptizem w San Francisco. Nie zdobyła żadnych większych nagród, ale została wprowadzona do Galerii Sław XRCO (1989) jako pionierka filmowa i Galerii sław AVN (2005) za swój wkład w Złoty Wiek Pornografii, według AVN. Fizycznie miała 177 cm wzrostu, była szczupła, miała krótkie blond włosy i nie posiadała żadnych udokumentowanych tatuaży, kolczyków ani operacji, jak twierdzą Bio-Famous.com i IAFD. Fani na HotMovies.com (2020) wychwalali ją jako „królową głębokiego gardła”, która potrafi „połknąć każdego kutasa”, odnotowując jej „dzikie” sceny międzyrasowe i analne w Teenage Pajama Party (1977). W poście X z 2023 r. nazwano ją „legendą porno z lat 70., której rola Barbary Broadcast kradnie show” (@RetroPornFan (2005) określiła ją jako „jedną z najbardziej ekscytujących gwiazd Złotego Wieku porno” z „jednymi z najwspanialszych występów swoich czasów”. Reżyser Radley Metzger w wywiadzie dla Paracinema.com z 2016 roku powiedział: „C.J. pochodzi z czasów, gdy wiele dziewcząt pochodziło z Nowego Jorku i to właśnie tam kręcono filmy. Mówili twardo i potrafili się pieprzyć, jak nikt inny. W Raporcie Rialto wychwalano jej „nieustraszone, niefiltrowane podejście”, ugruntowując jej pozycję kluczowej postaci kina dla dorosłych lat 70. Kontrowersje budziły jej otwarte przyznanie się w trakcie kariery do problemów narkotykowych i pogarda dla aspiracji aktorskich, jak stwierdziła w magazynie Time (2005): „Celowo nie grałabym. Gardziłem ludźmi w tych filmach, którzy mówili, że są aktorami. Pomyślałem sobie: „Żartujesz sobie ze mnie!”. Tu chodzi o ruchanie i ssanie!’”. Na początku lat 80. była związana romantycznie z gwiazdą filmów dla dorosłych Harrym Reemsem i przez krótki czas mieszkała razem w Malibu w Kalifornii, jak podaje IMDb. Od 17 lipca 2025 r. Laing (obecnie 68 lat) mieszka prywatnie w San Francisco i nie jest aktywnie obecna w mediach społecznościowych. Jej filmy, zwłaszcza Barbara Broadcast, są nadal cenione w społecznościach dorosłych ze względu na ich surową energię.