W hołdzie: Dyanne Thorne zmarła w Las Vegas 28 stycznia 2020 r. na raka trzustki w wieku 83 lat. Dyanne Thorne (ur. 14 października 1936 w Greenwich, Connecticut, USA) to amerykańska aktorka, naga modelka dla magazynów pin-up i była tancerka z Las Vegas. Ze względu na jej imponującą sylwetkę i duże piersi, zwykle była typowana na typ strażniczki, która stosowała przemoc seksualną i fizyczną. Jej typografia rozpoczęła się od roli w czterech seriach filmów o wykorzystywaniu seksualnym „Ilsa”, które wywarły wpływ na gatunek nazistowskich filmów eksploatacyjnych. Thorne po raz pierwszy pojawiła się jako „Lahna Monroe” w filmie o seksualności Sin in the Suburbs z 1964 roku w reżyserii reżysera grindhouse`a Josepha W. Sarno. Jej partnerka, Audrey Campbell, wkrótce wystąpi w roli dominy Olgi w serii filmów o brutalach („Olga`s House of Shame” i in.). Thorne nadal kręcił filmy eksploatacyjne i komedie o tematyce erotycznej, takie jak Kochaj mnie jak ja (1970) i ​​Wam-Bam, dziękuję, kosmonaucie (1973), zanim zyskał rozgłos jako Ilsa, okrutna nazistowska dominacja podobna do Olgi Campbella. Ilsa, wilczyca SS (1974) była zaskakującym hitem, który zaowocował trzema sequelami i zalewem naśladowców, tworząc podgatunek nazistowskiego filmu eksploatacyjnego. Najbardziej zapamiętaną rolą Thorne`a jest rola Ilsy w serii filmów softcore/S&M Ilsa (część filmów przedstawia kobiety topless i/lub symulowane sceny seksu, podczas gdy inne części dotyczą tortur). Ilsa była przedstawiana jako dominatrix z wielkimi piersiami, która znęcała się nad więźniami, z których większość stanowiły kobiety. Cztery filmy z tej serii to: Ilsa, wilczyca SS (1975), uznawana za pierwszy i zarazem najsłynniejszy film z gatunku nazistowskiego wyzysku. Film został nakręcony na planach obozu jenieckiego pozostałych po serialu telewizyjnym Hogan`s Heroes. Ilsa Thorne’a to brutalna, zamożna komendantka niemieckiego obozu jenieckiego podczas II wojny światowej. Wykorzystuje seksualnie i fizycznie swoich więźniów i wykorzystuje ich do diabolicznych eksperymentów medycznych. W tym filmie zgwałciła także swoich więźniów. Te z nich, które wytryskiwały zanim ona skończyła, zostały następnie wykastrowane. Jej upadek następuje, gdy poddaje się amerykańskiemu więźniowi, który potrafi powstrzymać wytrysk. Film, który został zakazany w Niemczech, słynął z sadyzmu i przedstawiania nazistowskiego okrucieństwa jako działań seksualnych. Pomimo faktu, że Ilsa zginęła pod koniec filmu, została wskrzeszona w sequelu, Ilsa, Strażniczka Haremu Szejków Naftowych (1976) – Akcja rozgrywała się na Bliskim Wschodzie w bliżej nieokreślonym okresie powojennym. Ilsa każe porywać kobiety z Zachodu do bezimiennego kraju arabskiego, gdzie szkoli je na niewolnice seksualne dla lokalnych szejków. Amerykański szpieg zostaje wysłany, aby ją uwieść i obalić głównego szejka. Potem pojawiła się Ilsa, Tygrysica Syberii z Ilsą jako sadystyczną i nadmiernie seksualną przywódczynią rosyjskiego gułagu w 1953 roku. Tuż przed upadkiem Stalina Ilsa kieruje gułagiem dla męskich przeciwników rosyjskiego porządku. Strażnicy zawsze walczą o prawo do spędzenia z nią nocy (dwóch na raz). Kiedy Stalin umiera, ona musi ewakuować to miejsce. Po latach prowadzi w Kanadzie sieć burdelów, w jednym z nich poznaje mężczyznę, który przeżył gułag nawet po odrzuceniu jej uroków. Porywa go i ociera swoją nagą postać o jego, ale on po raz kolejny się jej opiera. Obaj następnie próbują się zemścić. Ostatni film, Greta - Haus ohne Männer (1977) (aka Ilsa, Zły Strażnik) - nieoficjalna kontynuacja, której akcja rozgrywa się w skorumpowanej latynoamerykańskiej „republice bananowej”. Tutaj Ilsa jest biseksualną naczelniczką więzienia dla kobiet, w którym prowadziła skorumpowany ośrodek medyczny dla kobiet przestępców seksualnych. Film wyreżyserowany przez Jess Franco należy do gatunku kobiet w więzieniu i nie ma żadnego związku z nazistowską przeszłością Ilsy. Aby uniknąć problemów z prawami autorskimi, nazywano ją Greta i przedstawiano ją jako lesbijkę, w ten sposób kierując swój popęd seksualny na pacjentki. W końcu więźniowie buntują się. Uznawana za Dianę, a nie Dyanne, ona i jej mąż zostali uznani za pannę młodą i pana młodego w odcinku Franca Roddama „Liebestod” z Tristana i Izoldy w filmie Aria (1987). Jej ostatnią i zarazem najbardziej mainstreamową rolą była rola transpłciowego ojca Jamesa Belushiego w filmie Prawdziwi mężczyźni z 1987 roku (co James Belushi z radością podkreślił swojemu przyjacielowi, chwytając ją za piersi). Wbrew niektórym publikacjom Thorne rozpoczęła studia z antropologii, ale ich nie ukończyła. Zamiast tego w ciągu 10 lat jednoczesnego aktorstwa uzyskała stopień doktora. w religii porównawczej. Ona i jej mąż Howard Maurer (oboje mieli role w pięciu takich samych filmach) są wyświęconymi duchownymi i prowadzą alternatywną firmę ślubną w Las Vegas w stanie Nevada. Prowadzą sceniczne wesela w plenerze jako alternatywa dla tradycyjnej kaplicy ślubnej.