Karen Lancaume, urodzona jako Karine Bach 19 stycznia 1973 roku na przedmieściach Lyonu we Francji, dorastała w zamożnej rodzinie z ojcem francuskim katolikiem i matką marokańską muzułmanką. Dzieciństwo spędziła na wsi w Lyonie, studiowała komunikację na uniwersytecie, a w weekendy pracowała w nocnym klubie, aby sfinansować swoją edukację. W wieku 17 lat wyszła za mąż za disc jockeya Francka Ceronne i aby uniknąć długów finansowych, w 1996 roku razem weszli do branży filmów dla dorosłych, a Lancaume zadebiutował w L`Indécente aux enfer (1997), wykonując niesymulowane sceny seksu. Po ich rozwodzie w 1997 r. kontynuowała karierę, występując w ponad 83 filmach w latach 1996–2002, współpracując ze studiami takimi jak Private Media Group, Elegant Angel, Wicked Pictures i Sin City oraz reżyserami takimi jak Marc Dorcel, Mario Salieri i Andrew Blake. Godne uwagi filmy to Private Gold 25: When the Night Falls (1997), Exhibition 99 (1998) i Baise-moi (2000), w których zagrała Nadine, wykonując niesymulowaną penetrację i robienie loda w kontrowersyjnym filmie głównego nurtu, porównanym do Thelmy i Louise spotyka urodzonych morderców. Jej rola w Baise-moi przyniosła międzynarodowy rozgłos, ale zapoczątkowała jej odejście z branży, gdy w 2002 roku przeszła na emeryturę. Karen Lancaume została zapamiętana ze swojej uderzającej urody i intensywnych ról zarówno w filmach dla dorosłych, jak i w filmach głównego nurtu. Fani Babepedii opisali ją jako „naturalną piękność o ciemnych, urzekających oczach”, chwaląc jej „autentyczny spokój” w filmach takich jak Baise-moi (2000), a w jednym z komentarzy z 2023 r. napisano: „Była wyjątkowa en son gatunku! R.I.P.” W poście X z 2024 r. nazwano ją „francuską ikoną, której surowa energia na Wystawie 99 jest niezapomniana”. Dorosła performerka Raffaëla Anderson, jej partnerka z Baise-moi, powiedziała w wywiadzie dla The Guardian w 2001 r.: „Karen wniosła do naszych scen nieustraszoną wrażliwość, czyniąc je prawdziwymi i potężnymi”. Reżyserka Virginie Despentes w filmie fabularnym Libération z 2000 roku pochwaliła jej „umiejętność łączenia zmysłowości z głębią emocjonalną”, podkreślając jej wpływ w kontrowersyjnym filmie Baise-moi. Fani „Raportu Rialto” wychwalali jej „nieprzesadzoną elegancję” i „tragiczną, ale hipnotyzującą prezencję”, ugruntowując jej pozycję ukochanej postaci kina dla dorosłych i kina artystycznego. Jej występy skupiały się na scenach oralnych, analnych i podwójnej penetracji, a jej biseksualność była widoczna w jej pracach. Kontrowersje budziły trudne warunki pracy, takie jak zimno podczas sceny podwójnej penetracji, jak później opowiadała, po czym reżyser krzyczał na nią, aby mimo bólu kontynuowała. Oraz jej zmagania z emocjonalnymi skutkami swojej kariery, szczegółowo opisane na Wystawie 99. Jej majątek netto na podstawie niezweryfikowanych źródeł szacowano na 500 000–1 miliona dolarów na podstawie jej pracy filmowej. Małżeństwo Lancaume z Ceronne zakończyło się w 1997 r. i nie ma udokumentowanych dalszych związków ani dzieci, chociaż w chwili śmierci przebywała w mieszkaniu chłopaka. Popełniła samobójstwo 28 stycznia 2005 roku w wieku 32 lat w Paryżu, przedawkowując temazepam i alkohol, zostawiając notatkę z napisem „Zbyt bolesne” według Find a Grave. Od 16 lipca 2025 r. jej filmy, zwłaszcza Baise-moi, są nadal omawiane w kręgach filmowych dla dorosłych i głównego nurtu, a prowadzone przez fanów konta X honorują ją jako „tragiczną, ale kultową” postać, której naturalistyczne kreacje pozostawiły trwały wpływ.