Uschi Digard, ursula Berneda (15 sierpnia 1948 r.) w Szwajcarii. Jej matka jest Szwajcarką, a ojciec Szwedem. Była aktorką pornograficzną softcore i modelką pin-up, działającą w latach 1968–1982. Wychowana w surowej szwajcarskiej szkole z internatem klasztornym, rozwinęła w niej miłość do języków, biegle władając językiem niemieckim, francuskim, włoskim, szwedzkim, hiszpańskim i angielskim. Pracowała jako tłumaczka w handlu biżuterią w Londynie, na Wyspach Kanaryjskich i Kalifornia. Od dawna uważano, że Digard jest Szwedem, a Szwedzki Instytut Filmowy wstępnie to akceptuje, przyznając jednocześnie, że istnieją inne możliwości. Jej wywiad z 2013 roku sugeruje jednak, że jej powiązania z krajem są niewielkie. Mówi, że mieszkała tam „przez trzy lata” w latach sześćdziesiątych, kiedy jej mąż występował w szwedzkiej telewizji, ale jej chronologia wskazuje na krótszy okres, mniej więcej od lata 1967 do jesieni 1968. Po przeprowadzce do Stanów Zjednoczonych w 1968 roku stała się wybitną modelką z dużym biustem w magazynach takich jak Knight, Cinema X i Gent oraz zadebiutowała w filmach o wykorzystywaniu seksualnym niewymienioną rolą w The Kill (1968). Znana ze swojej figury 44-26-35, opalonej skóry i ról w filmie Russa Meyera Cherry, Harry & Raquel! (1970), Supervixens (1975) i Beneath the Valley of the Ultra-Vixens (1979, także współproducentka). Zagrała w ponad 80 filmach softcore i pętlach erotycznych, w tym w krótkich spodenkach zapaśniczych, takich jak Battle of the Bosoms (1980) z Candy Samples, według Wikipedii i IAFD. Mówi, że po przeprowadzce na Florydę uzyskała głęboką opaleniznę dzięki ciągłemu opalaniu. Była jedną z najbardziej znanych modelek z dużym biustem końca lat 60. i 70. XX wieku. Jej role filmowe pod koniec tego okresu przypadły na ciekawy okres w branży porno, gdy filmy przeszły od softcore do formalnego hardkoru o minimalnej fabule. Wiele z tych filmów miało rozbudowaną i dziwaczną fabułę, jak kultowy film Ilsa, Wilczyca z SS czy Kobiece szowinistki, w których Uschi wraz z gangiem lesbijek okradają bank nasienia leśnego lasu w surrealistycznej scenie snu. Według IMDb i według samej Digard w wywiadzie z 2013 roku nigdy nie zajmowała się hardkorową pornografią. Filmy z oceną XXX, w których wystąpiła, albo zawierały hardcorowe sceny z pętli, a także softcore`owe nagrania Digarda, albo po prostu symulowała seks. Doprowadziło to do pewnego zamieszania wśród fanów, którzy wierzyli, że zrobiła hardkor. Fani nazwali ją „cycatą legendą”, chwaląc jej rolę w Supervixens (komentarz: „Kształty Uschi są ikoniczne”, użytkownik: LILTony1961). W poście X z 2024 r. zauważono: „Cherry, Harry i Raquel! Pokazują masywne piersi Uschi” (@RetroPornFan). AVN (2006) opisał ją jako „gwiazdę softcore o amazońskim uroku”. Russ Meyer w Playboyu (1985) stwierdził: „Uschi pracowała ciężej niż jakakolwiek dziewczyna w branży”. W raporcie Rialto (2013) wychwalano jej „talent językowy i ponadprzeciętną prezencję”, ugruntowując jej pozycję ikony wykorzystywania seksualnego lat 70. XX wieku. Przechodząc na emeryturę w 1982 roku, wyszła za mąż za swojego wieloletniego partnera, muzyka „Rona”, poznanego na Wyspach Kanaryjskich, mieszkającego w Palm Springs i North Hollywood. Uważa się, że jej najbardziej mainstreamowy występ miał miejsce w filmie Johna Landisa The Kentucky Fried Movie z 1977 roku jako Kobieta pod prysznicem w segmencie „Katolickie licealistki w tarapatach”. Nie udokumentowano żadnych dzieci ani nagród, a jej wartość netto nie została oszacowana. Od 25 lipca 2025 r. Digard, prawdopodobnie 76-letnia, żyje prywatnie, nie jest obecna w mediach społecznościowych, a jej twórczość utrwaliła się w kultowych kręgach filmowych.