Candice Marion Vadala urodziła się w Nowym Jorku, uczęszczała do Parsons School of New York i City University of New York. W szkole pracowała na różnych stanowiskach biurowych, a także pozowała nago za łatwe pieniądze. Na początku lat 70. zdecydowała się przenieść do bardziej liberalnego miasta San Francisco, gdzie aktywnie działała na awangardowej scenie teatralnej, występując z niechlubnymi Cockettes, Angels of Light i nieżyjącym już Divine. I zaczęła śpiewać w klubach jazzowych. Zaangażowała się w kręcenie filmów porno, bo nie miała żadnych zahamowań, a poza tym to były łatwe pieniądze. Miała sceny z większością czołowych męskich gwiazd porno tamtej epoki (John Holmes, John Leslie, Paul Thomas, Mike Ranger). Jak powiedziała w wywiadzie, mogłaby spędzić tydzień na kręceniu filmu porno i mieć dość pieniędzy na kilka miesięcy. Wyszła za mąż w 1984 roku i przestała występować w filmach pornograficznych. W 1984 roku Royalle założyła Femme Productions, której celem było tworzenie erotyki opartej na kobiecych pożądaniach, a także filmów pornograficznych mających na celu pomoc w terapii par. Jej produkcje były skierowane bardziej do kobiet i par niż do standardowej widowni pornograficznej składającej się z mężczyzn i były chwalone przez doradców i terapeutów za przedstawianie zdrowej i realistycznej aktywności seksualnej. Jej firma odniosła duży sukces, produkując serię produktów znanych z bardziej artystycznego charakteru, pozbawionych pewnych aspektów typowego porno, takich jak skupienie się na męskim wytrysku. Swoje podejście do kręcenia filmów opisała w wywiadzie zamieszczonym w książce Wendy McElroy z 1995 r. XXX: A Woman`s Right to Pornography. Royalle stwierdziła, że ​​stara się unikać „mizoginicznej przewidywalności” i przedstawiania seksu w „... tak groteskowy i obrazowy sposób, jak to tylko możliwe”. Krytykuje także skupienie się na męskości w typowym filmie pornograficznym, w którym sceny kończą się wytryskiem aktora płci męskiej. Filmy Royalle`a nie są „nastawione na cel” i nie mają na celu końcowego „wytrysku”. Zamiast tego jej filmy przedstawiają aktywność seksualną w szerszym kontekście życia emocjonalnego i społecznego kobiet. W 1989 roku podpisała Manifest modernistyczny Post Porn. Royalle jest także członkiem Amerykańskiego Stowarzyszenia Edukatorów, Doradców i Terapeutów Seksualnych oraz członkiem zarządu-założyciela Feminists for Free Expression. Niedawno zrealizowała swoją misję polegającą na wzmacnianiu pozycji seksualnej kobiet w wielokulturowości, będąc producentem wykonawczym niezależnego filmu Afrodite Superstar w reżyserii afroamerykańskiej reżyserki Venus Hottentot, przełomowego filmu nominowanego do siedmiu nagród AVN w 2007 roku. Royalle przypisuje się także reżyserowanie wyraźnych scen seksu, z których jedna przedstawia jej produkty Natural Contours. Royalle jest jedną z dwudziestu pięciu kobiet złotej ery filmów dla dorosłych przedstawionych w książce autorki Jill C. Nelson z 2012 roku zatytułowanej: Złote boginie: 25 legendarnych kobiet klasycznego kina erotycznego, 1968-1985 wydanej przez BearManor Media.