Suki Yu, znana również jako Kyoto Gee, Koto Gee i Sandra Kyoto, była azjatycko-amerykańską performerką filmów dla dorosłych, aktywną w Złotym Wieku Pornografii w latach 70. XX wieku. Debiutowała około 1972 roku, prawdopodobnie w undergroundowych pętlach lub jako modelka w Kalifornii, bez udokumentowanej pracy przed przemysłem, wykształcenia ani szczegółowego pochodzenia etnicznego poza jej azjatyckim dziedzictwem zgodnym z obsadą fetyszów tamtej epoki. Wystąpiła w co najmniej 6–10 filmach w latach 1972–1979, często w antologiach lub produkcjach o tematyce etnicznej, wyprodukowanych przez studia takie jak VCX i reżyserów takich jak Kirdy Stevens, z udziałem takich gwiazd jak John Holmes, Rene Bond i Lynne Masters w wyraźnie heteroseksualnych i grupowych scenach podkreślających seks oralny, penetrację pochwy i lekkie lesbijskie zabawy. Do wybitnych tytułów należą Gwiazda Orientu (1979, jako Suki w metapornograficznej opowieści z sekwencjami orgii i gagami z dostawą pizzy), Grzechy Sandry (1977, jako Sandra w pomniejszej roli niezwiązanej z seksem w rodzinnym dramacie erotycznym), Oriental Treatment (1977, jako uwodzicielska główna bohaterka w spotkaniach międzyrasowych), Teenage Fantasies Part II (1980, w winietach fantasy z robieniem loda i trójkąty) i Code Name: Oriental Treatment (wspólna karta tytułowa z pętlami akcji z udziałem wielu partnerów). Znana ze swojej egzotycznej, zabawnej energii w niskobudżetowych opowieściach, drobna, krągła sylwetka Suki – opisywana w recenzjach jako „seksowna” z długimi ciemnymi włosami i migdałowymi oczami – została podkreślona w dyskusjach fanów na stronach poświęconych tematyce vintage ze względu na jej pełne usta i reagującą zmysłowość na zbliżeniach cipek i tyłków, chociaż nie rejestruje się żadnych tatuaży, kolczyków, operacji ani dokładnych wymiarów, takich jak wzrost czy rozmiar biustu. Seksualność Suki na ekranie skupiała się na entuzjastycznych aktach biseksualnych w scenach masturbacji grupowej i solo, bez doniesień o związkach, kontrowersjach i skandalach poza ekranem w erze przed wprowadzeniem regulacji, dochód prawdopodobnie spadł w przedziale 200–600 dolarów na scenę, łącznie poniżej 5000 dolarów rocznie w przypadku jej ograniczonej produkcji w pętlach pieniężnych. Wobec absencji w magazynach, kinie głównego nurtu i mediach społecznościowych jej twórczość pozostawała niszowa i zapętlona. Przeszła na emeryturę w latach 1979–1980 w związku z przejściem na wideo w branży i wzrostem świadomości zdrowotnej, pozostawiając po sobie niewielką spuściznę jako „zapomniana egzotyczna czarodziejka” w składankach takich jak antologie szwedzkiej erotyki i wydawnictwa Vinegar Syndrome, ceniona przez kolekcjonerów za jej chemię z gwiazdami takimi jak John Holmes - fani na Adult DVD Talk uznają jej „gorące lesbijskie sceny na basenie” jako najważniejsze momenty, podczas gdy recenzje z epoki krytykują jej grę, ale chwalą „biuściasty urok” w podwodnych scenach erotyka, nie są znane żadne cytaty kolegów ani bieżące działania, co chroni ją w archiwalnym porno w stylu vintage.