Juliet Anderson, urodzona 23 lipca 1938 roku w Burbank w Kalifornii jako Judith Carr, była pionierską postacią w branży filmów dla dorosłych, znaną jako „Ciocia Peg”. Imię „Ciotka Peg” pochodzi od serii filmów krótkometrażowych, które nakręciła jako ciocia Peg pod tytułem Szwedzka erotyka. Jej „bratanek” w filmach krzyczał „Och, ciociu Peg”, kiedy robiła mu loda lub w trakcie stosunku, a to imię utkwiło w pamięci i stało się imieniem, z którym była najbardziej utożsamiana. Jako córka trębacza jazzowego i początkującej pielęgniarki, zmagała się z dziecięcym zapaleniem stawów i chorobą Leśniowskiego-Crohna, spędzając większość swojej młodości w szpitalach lub w łóżku, jak podaje Wikipedia. Po ukończeniu szkoły średniej w Burbank High School w 1956 r. przez krótki czas studiowała sztukę w Long Beach State College, a następnie w 1961 r. przeniosła się do Hayama w Japonii z marynarzem marynarki wojennej, którego poślubiła na krótko do 1964 r. Przez następne 13 lat uczyła języka angielskiego jako drugiego języka w Japonii, Meksyku, Grecji i Finlandii oraz pracowała jako dziennikarz radiowy i pracownik biurowy, według IMDb. Rozpoczęła karierę w branży dla dorosłych w niemal niespotykanym wieku 39 lat w 1978 r., po odpowiedzi na ogłoszenie producenta Alexa de Renzy’ego podczas studiów na Uniwersytecie Stanowym w San Francisco. Zagrała w ponad 70 filmach w ramach „Złotego wieku porno (1969–1984)”, w tym w Pretty Peaches (1978), Talk Dirty to Me (1980), Aunt Peg’s Fulfillment (1981) i Wychowując Ninę (1984), gdzie odkryła Ninę Hartley i była jej mentorem, jak podaje The Rialto Report. Znana ze swojej krótkiej fryzury typu bob, pasków do pończoch i żywych, komediowych występów jako nienasycona „ciocia Peg”, nigdy nie udawała orgazmu, jak podaje IMDb. Używając pseudonimów Judy Carr, Alice Rigby i Ruby Sapphire, wyreżyserowała i wyprodukowała także film Ageless Desire (1998), w którym według Wikipedii występuje ponad 50 par. Zdobyła Erotic Legends Hall of Fame (1996), XRCO Hall of Fame (1999) i nagrodę dla aktorki za całokształt twórczości Free Speech Coalition (2001), według celebsnetworthpost.com. W 1985 roku Anderson porzucił porno z powodu sporów dotyczących dystrybucji „Educating Nina”, tracąc wszystkie fundusze inwestorów i przeniósł się do Placerville w Kalifornii, gdzie pracował w pensjonacie typu bed and breakfast, sprzątając domy i prowadząc gabinet masażu, jak podaje Wikipedia. Wróciła do rozrywki dla dorosłych w 1995 roku, produkując i występując w przedstawieniach teatralnych łączących komedie z sesjami pytań i odpowiedzi, co według The Rialto Report uznało za najbardziej satysfakcjonujące. Fizycznie miała 155–170 cm wzrostu (źródła są różne), miała krótkie blond lub brunetki, naturalną figurę i nie posiadała żadnych udokumentowanych tatuaży ani operacji, jak podaje Babepedia. Kontrowersje były minimalne, chociaż według SFGate jej późne wejście w świat porno w wieku prawie 40 lat i problemy zdrowotne związane z chorobą Leśniowskiego-Crohna były zauważalne. Wyszła za mąż na krótko w latach sześćdziesiątych, a później w latach osiemdziesiątych, nie miała dzieci, a według SFGate pozostawiła po sobie matkę, siostrę, siostrzenicę i dwie pra-siostrzenice. Fani wychwalali ją jako „oryginalną pumę”, zwracając uwagę na jej „żywą, pełną energii energię” w „Aunt Peg’s Fulfillment” (komentarz z 2023 r.: „Ciotka Juliet Peg to czysta legenda”, użytkownik: goldenerafan). W poście X z 2024 r. nazwano ją „pionierką Złotego Wieku, której sceny z Pretty Peaches są ponadczasowe” (@VintagePornFan). Charles Taylor (2002) z Salonu napisał: „Krytycy szydzą z filmów XXX, ale kariery takie jak Juliet Anderson są równie godne podziwu, jak kariera Johna Wayne’a czy Audrey Hepburn” – podaje The Rialto Report. Nina Hartley w wywiadzie dla SFGate w 2010 roku powiedziała: „Juliet była świetną mentorką, była ładna na wszystko i bardzo mądra” – twierdzi SFGate. W raporcie Rialto opisano ją jako „siłę natury napędzaną niesamowitym poczuciem przygody”, co ugruntowało jej dziedzictwo jako wszechstronnej ikony kina dla dorosłych z lat 70. i 80. XX wieku. Anderson zmarła na atak serca 11 stycznia 2010 r. w swoim domu w Berkeley w Kalifornii, odkryty przez przyjaciela Kevina Fonga i zgodnie z jej wolą została poddana kremacji, a pomnik odbył się w Centrum Seksu i Kultury w San Francisco według Find a Grave. Jej filmy i osobowość „Ciotki Peg” pozostają ikonami klasycznego kina dla dorosłych. ? Wprowadzenia do Hall of Fame AVN Hall of Fame: 1996: wprowadzony do Hall of Fame XRCO Hall of Fame: 1999: wprowadzony do XRCO Hall of Fame Legends of Erotica Hall of Fame: 2008: wprowadzony do Hall of Fame ? Główna nagroda zdobywa nagrody CAFA (Stowarzyszenie Krytyków Filmów dla Dorosłych): 1980: Najlepsza kreacja aktorska dla Ciocia Peg 1981: Najlepsza aktorka drugoplanowa za The Dancers Free Speech Coalition: 2001: Uhonorowana nagrodą za całokształt twórczości