Ładna austriacka aktorka o pełnych emocji Rose Stradner była wschodzącą artystką lat 30. na wiedeńskiej scenie oraz w kilku niemieckich romansach filmowych i musicalach, kiedy odkrył ją potentat MGM Louis B. Mayer, który przebywał w Europie w poszukiwaniu egzotycznych talentów. Wraz z Greerem Garsonem, Iloną Massey i Hedy Lamarr została sprowadzona do Hollywood i przygotowana na import z zagranicy. Niestety, jej życie osobiste popadło w ruinę i ostatecznie przerosło jej możliwości występów. Urodziła się jako Rosa Luise Maria Stradner w Wiedniu w 1913 roku i kształciła się w klasztorze. Jej pragnienie zostania aktorką przyszło w młodym wieku. W wieku 16 lat studiowała w Akademii Muzyki i Sztuki w Zurychu w Szwajcarii, a w wieku 19 lat wzięła udział w przesłuchaniach do Maxa Reinhardta i wręczyła mu kontrakt. Występowała dla austriackiego producenta Maxa Reinhardta w Volkstheater i Theatre in der Josefstadt, często w sztukach klasycznych (Szekspir, Ibsen, Moliere), ale zajmowała się także sztukami współczesnymi (Dreiser, O`Neill). W Europie wystąpiła także w kilku filmach niemieckojęzycznych w latach 1933–1936. Rose, jej ówczesny mąż Karl Heinz Martin, reżyser teatralny, i jej matka przybyli do Stanów Zjednoczonych w 1936 r. Jednak wkrótce potem ona i jej Martin rozwiedli się. Debiutując w USA jako narzucona żona Edwarda G. Robinsona w Ostatnim gangsterze (1937), okazała się obiecująca i podpisała kontrakt z MGM. Jej drugi film Blind Alley (1939), który miał bardziej freudowski charakter, zagrał Chestera Morrisa w roli gangstera z zaburzeniami psychicznymi, który porywa psychiatrę Ralpha Bellamy`ego. Rose miała mniej do zrobienia na tym zdjęciu. Mniej więcej w tym czasie początkująca gwiazda poznała znanego scenarzystę, producenta i reżysera Josepha L. Mankiewicza i zawiesiła karierę. Para pobrała się w 1939 roku i miała dwóch synów: Chrisa, urodzonego w 1940 roku, i Toma. Krzysztof Mankiewicz, urodzony w 1942 r., który z sukcesem kontynuował karierę scenarzysty. Chociaż Rose powróciła do małej, ale kluczowej roli Matki Przełożonej w filmie swojego męża Klucze królestwa (1944), jej kariera oficjalnie dobiegła końca już po zaledwie trzech kolejnych filmach. W 1948 roku zagrała w sztuce Edny Ferber „Bravo!” ale musiała zostać zastąpiona podczas prób, co spowodowało jej poważne obciążenie psychiczne. Pozytywnym akcentem jest to, że jej biegła znajomość kilku języków pomogła mężowi w pisaniu scenariuszy, ale małżeństwo niemal od początku było niepewne. Oprócz niesławnych romansów Mankiewcza z takimi gwiazdami jak Judy Garland i Linda Darnell, Rose niełatwo zaakceptowała bycie „hausfrau” i sięgnęła po alkohol, aby stłumić swoje nieszczęście. Była znana z wdawania się w emocjonalne tyrady i ostatecznie została przyjęta do sanatoriów, aby leczyć jej agresywne ataki. Stale grożąca samobójstwem, śmiertelna mieszanka goryczy i depresji, która 27 września 1958 roku zakończyła jej ból przedawkowaniem tabletek nasennych w Mount Kisco w stanie Nowy Jork, w domu, który dzieliła z mężem. Miała zaledwie 45 lat. - IMDb Mini Biography Autor: Gary Brumburgh / gr-home@pacbell.net Małżonkowie Joseph L. Mankiewicz (31 lipca 1939 - 27 września 1958) (jej śmierć, 2 dzieci) Karl Heinz Martin (1934 - 1938) (rozwiedziony)