Anna Maria Pierangeli urodziła się 19 czerwca 1932 roku w Cagliari na Sardynii we Włoszech. Anna i jej siostra bliźniaczka Marisa Pavan marzyły o zostaniu gwiazdami filmowymi, ponieważ była to jedna z największych włoskich rozrywek. Anna przyjęła swoje nazwisko i podzieliła je na pół i to jako Pier Angeli zyskała sławę. Jej pierwszą rolą była niewymieniona rola we włoskiej produkcji The Million Dollar Nickel (1952) z 1948 roku. Pier miała wtedy 16 lat i miała to być pierwsza z wielu ról tej pięknej kobiety. Film w dużej mierze zapadł w pamięć, ale to był początek. W następnym roku zagrała w kolejnej włoskiej produkcji Jutro jest za późno (1950). Ponownie była to bardzo mała rola i na ekranie pojawiła się ponownie dopiero w 1951 roku. W latach 1949-1951 występowała w przedstawieniach teatralnych i znajdowała pracę dorywczą. Kiedy wróciła, miało to miejsce w filmie The Light Touch (1951) jako Anna Vasarri. Jeszcze w tym samym roku zdobyła tytułową rolę w Teresie (1951). Jednak ponownie doświadczyła suszy, nagrywając tylko jeden film w 1952 r. i dwa w 1953 r. Jednak w następnym roku sytuacja zaczęła się poprawiać, a Hollywood kusiło. Po włoskiej Miss Nitouche (1954) zwróciła na siebie uwagę hollywoodzkich potentatów, którzy obsadzili ją w filmach Płomień i ciało (1954) i Srebrny kielich (1954). Teraz dzieliła swój czas pomiędzy kręcenie filmów we Włoszech i USA. Poślubiła Vica Damone w 1954 roku, związek, który trwał tylko cztery lata i urodził jednego syna. W 1955 r. nie nadeszły żadne oferty filmowe, ale w 1956 Pier dostał rolę Normy Graziano (żony wojownika Rocky`ego Graziano) w Somebody Up There Likes Me (1956) u boku Paula Newmana. Film został dobrze przyjęty w kasie i miała nadzieję, że sytuacja znów się poprawi. Zagrała w Ynez w Port Afrique (1956) jeszcze tego samego roku, po czym nastąpiła kolejna susza. Po Vintage (1957), Merry Andrew (1958) i SOS Pacific (1959) w 1960 nakręciła jeszcze trzy filmy. W 1961 ponownie nie pojawiła się żadna ekranizacja. W 1962 Pier zagrał Ildith w Sodomie i Gomorze (1962), a później w tym samym roku zagrał we francuskiej produkcji zatytułowanej White Slave Ship (1961). Po włoskiej produkcji Shadow of Evil (1964) powróciła w przebojowej koprodukcji europejsko-amerykańskiej Battle of the Bulge (1965). Po nakręceniu kilku filmów w latach 1966–1970 Pier zdała sobie sprawę, że jej marzenia o sławie nie spełniły się. Rozwiodła się ze swoim drugim mężem (Armando Trovajoli) w 1969 r., a po raz ostatni na ekranie pojawiła się w 1971 r. w niskobudżetowym filmie science fiction Octaman (1971). 10 września tego roku Pier została znaleziona martwa w wyniku przedawkowania barbituranów w swoim domu w Beverly Hills. Miała zaledwie 39 lat. - IMDb Mini Biography Autor: Denny Jackson Spouses Armando Trovajoli (14 lutego 1962 - 1965) (w separacji, 1 dziecko) Vic Damone (24 listopada 1954 - 18 grudnia 1958) (rozwiedziony, 1 dziecko)