Maria Orska (ukraiński: Марія Орська, rosyjski: Мария Орская, 16 marca 1893 - 16 maja 1930) była ważną aktorką niemieckiego teatru i kina lat dwudziestych XX wieku. Maria Orska urodziła się jako Rachel Blindermann w 1893 r. w rodzinie żydowskiej w Mikołajowie (ros. Nikołajew), niedaleko Odessy, na terenie dzisiejszej Ukrainy, wówczas części Imperium Rosyjskiego. Tuż przed I wojną światową Maria Orska w 1915 r. przeprowadziła się do Wiednia, Hamburga i Berlina. Mówiła biegle po niemiecku, francusku, włosku, rosyjsku i polsku. Najstarsze dziecko Habrána Moiseyvicha Blindermanna (prawnika) i Augusty Frankfurter. W Berlinie Maria Orska współpracowała z Rudolfem Bernauerem w teatrze Hebbel, Maxem Reinhardtem i zasłynęła rolami w sztukach teatralnych Strindberga, Wedekinda i Pirandello. Popularność w Niemczech zyskała także dzięki rolom filmowym, chociaż teatr zawsze był dla niej ważniejszy. Jej pierwszy film Dämon und Mensch (1915) został wyprodukowany przez Julesa Greenbauma, jednego z pionierów kina niemieckiego, który odkrył kino podczas swojego 20-letniego pobytu w Chicago i w 1895 roku wyemigrował z powrotem do Niemiec. Producentem większości jej filmów był Alfred Maack, reżyser i producent zatrudniony przez Greenbauma. W filmach i materiałach reklamowych czasami pojawiała się jako Maria Daisy Orska. Oskar Kokoschka namalował w 1922 roku jej słynny portret, obecnie przechowywany w formie litografii w zbiorach kilku muzeów. 12 listopada 1920 r. Orska poślubiła ważnego żydowskiego bankiera z Berlina, barona Hansa von Bleichrödera (wnuka Gersona von Bleichrödera) i przyjęła nazwisko baronowa von Bleichröder. Rozwiedli się w 1925 r. Kochanek Marii Orskiej, zamożny żydowski przemysłowiec i geolog z Wiednia Julius Heinrich Koritschoner, zastrzelił się w Konstantynopolu w 1928 r., pisząc przed śmiercią list do Orskiej. Uważa się, że uzależnienie od morfiny doprowadziło go do samobójstwa. Siostra Marii Orskiej, Gabryela Marchesa di Serra Mantschedda, zamężna z włoskim arystokratą, po ostrej kłótni z Marią, w 1926 roku popełniła samobójstwo, wieszając się na firance w berlińskim hotelu. Jej najmłodszy brat, Edwin Orska, lotnik Sił Powietrznych Imperium Rosyjskiego, przeżył rewolucję bolszewicką i mieszkał w Berlinie do 1937 r. Ożenił się w Ekwadorze w Ameryce Południowej w 1938 r. Zmarł w Quito w 1966 r. w wieku 71 lat. Maria Orska cieszyła się ogromną popularnością w Europie Środkowej w latach dwudziestych XX wieku. Jej występy sceniczne w Hebbel-Theater w dzielnicy Kreuzberg zostały uznane przez berlińską publiczność tamtej epoki za niezwykłe. Jej fotografie pojawiały się na okładkach magazynów, a pocztówki z jej portretami roznosiły się po całej tej części kontynentu. Maria Orska popełniła samobójstwo w 1930 roku w Wiedniu. Niektórzy przypuszczają, że decydujący wpływ na ostatnie lata jej życia miało uzależnienie od morfiny.