Entrancing Leigh Taylor-Young urodził się 25 stycznia 1945 roku w Waszyngtonie. z ojcem dyplomatą i wychowana w Bloomfield Hills w stanie Michigan, starsza siostra przyszłej aktorki Dey Young i scenarzysty/reżysera Lance`a Younga. Studiowała balet klasyczny, a po ukończeniu szkoły średniej studiowała na Northwestern University, gdzie początkowo specjalizowała się w ekonomii. Zmieniła jednak bieg po tym, jak zainteresowała się teatrem i uczyła się pod okiem nauczycielki dramatu Alviny Krause i jako najmłodsza członkini letniego teatru repertuarowego Eaglesmere odbywała praktykę. Leigh w końcu przeniosła się do Nowego Jorku z zamiarem kariery zawodowej i studiowała pod okiem guru aktorstwa Sanforda Meisnera w Neighborhood Playhouse. Przełom w jej karierze nastąpił, gdy obsadzono ją w już ugruntowanym serialu telewizyjnym Peyton Place (1964). Zagrała tajemniczą Rachael Welles, której postać została sprowadzona, aby dostarczyć wskazówek dotyczących zniknięcia Allison MacKenzie (w tej roli Mia Farrow, która zszokowała zagorzałych widzów nagłym opuszczeniem serialu). Leigh, sama w sobie tajemnicza dziewczyna, okazała się uroczą postacią dzięki swojej nieco nierównej urodzie i niesympatycznej twarzy. Podobnie jak Farrow, Leigh zyskała zły rozgłos, gdy ona również opuściła cotygodniowy serial już po jednym sezonie. Wpadła także w ramiona bardzo popularnego – i bardzo żonatego – gwiazdora serialu Ryana O`Neala. Para pobrała się w lutym 1967 roku, po jego rozwodzie z aktorką Joanną Moore. W tym czasie Leigh była już w ciąży z ich dzieckiem, Patrickiem O`Nealem, który później został aktorem, zanim zaczął zajmować się reportażem sportowym. Leigh zaczynała karierę w filmach jako „dziecko-kwiat” psychodelicznej późnych lat 60. Zdobyła nominację do Złotego Globu w kategorii „Najlepszy nowicjusz” grając u boku Petera Sellersa w ekscentrycznej komedii Kocham cię, Alice B. Toklas! (1968), ale potem pojawiła się u boku męża w The Big Bounce (1969), perwersyjnym niewypale. Następnie pojawiła się epizodycznie w brytyjskim filmie jej męża The Games (1970), ale jej kariera ponownie się załamała wraz z serią błędnych filmów fabularnych, w tym gwiazdorskim eposem The Adventurers (1970), kolejny perwersyjny brytyjski film, The Buttercup Chain (1970), który opowiadał o całowaniu kuzynów, którzy nie poprzestają na całowaniu, pięknie sfotografowany, ale raczej pusty, przygodowy film akcji Jeźdźcy (1971) z Omarem Sharifem w roli głównej, oraz łagodna igraszka Gang, który nie mógł strzelić prosto (1971), który najlepiej pamięta się z tego, że Robert De Niro zaczął występować w filmach. Prawdopodobnie najlepiej zapamiętana rola Leigh z tamtego okresu pojawiła się u boku Charltona Hestona w kontrowersyjnym filmie Soylent Green (1973), chociaż została nieco przyćmiona makabrycznym materiałem tematycznym i bardziej efektownymi występami współpracowników Hestona i Edwarda G. Robinsona. Po rozstaniu z O`Nealem w 1971 r. (rozwiedli się dopiero w 1974 r.) aktorka wychowując małego syna, trochę się zaniedbała. W 1978 roku wyszła za mąż za agenta/reżysera Guya McElwaine’a, ale to małżeństwo również zakończyło się rozwodem. W latach 80. powróciła jako dojrzała – ale wciąż pikantna – obecność. Ustępując miejsca Albertowi Finneyowi w thrillerze Looker (1981) oraz Glennowi Closeowi i Jeffowi Bridgesowi w kryminalnym Jagged Edge (1985), najlepsze wyniki osiągnęła w telewizji. W 1994 roku Leigh zdobyła drugoplanową nagrodę Emmy za rolę lisicy Rachel Harris w uznanym serialu dramatycznym Picket Fences (1992). Ponadto wystąpiła w kilku sztukach wystawianych w USA, Anglii i Szkocji, w tym w „The Beckett Plays”, „Knives” i „Sleeping Dogs”. Niedawno pojawiła się w filmie Bliss, w reżyserii jej brata Lance’a Younga, scenarzysty i reżysera (1997). Leigh grała także regularnie rolę w dziennym mydle Passions (1999) jako zamożna Katherine Crane. W milenium pojawiło się kilka ról filmowych, w tym komedia filmowa Slackers (2002), epizodyczna rola (jako pani Leigh Taylor Young) w filmie Rytuał (2002) ówczesnego męża Craiga Sheffera, komedia kryminalna Klepto (2003), komedia A-List (2006), jako psychiatra w przygodowym science fiction Spiritual Warriors (2007), a ostatnio w dramacie The Wayshower (2011). Znajdując satysfakcjonujące życie poza kamerą, Leigh została wyświęconą pastorką w Ruchu Duchowej Świadomości Wewnętrznej, a jej głos można usłyszeć w serii medytacji audio Poszukiwanie Serenity ze szkoleń Kursu Cudów. Jest także babcią dwóch wnuczek z romansu syna Patricka ze starszą Rebeką De Mornay.